محمد مهدى ملايرى

23

تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى )

عربى است . ولى اگر در حال حاضر سال شمسى عربى سال ميلادى است ، در قديم يعنى در آن زمان كه متصديان امور خلافت با فرهنگ ايرانى آشنا بوده‌اند تقويم شمسى عربى هم همان گاهشمارى ايرانى بوده و سال مالى و خراجى در تمام دولت‌هاى اسلامى با نوروز آغاز مىشده ، و علت اهتمامى هم كه در بعضى مراجع عربى به تطبيق اين‌دو تاريخ ديده مىشود همين است ، چنان‌كه حمزهء اصفهانى در كتاب " سنى ملوك الارض و الانبياء " در يك فصل مخصوص موقع نوروز را در سال‌هاى قمرى از آغاز هجرت تا سال 350 هجرى سال به سال معين كرده است . بنابراين طبيعى بوده است كه مجله الدراسات الادبية هم كه پايه آن بر پيوستگىهاى اين‌دو فرهنگ استوار است آغاز سال خود را همان مبدأ مشترك قديم يعنى نوروز قرار دهد . خواننده‌اى بااطلاع به ما نوشته‌اند كه در نشريهء islamiques eludes des Revue وابسته به مركز ملى تحقيقات علمى در فرانسه كه به مديريت خاورشناس معروف « لوى ماسينيون » و با كمك جمعى از خاورشناسان فرانسه منتشر مىشود ، در دفتر دوم سال 1961 كه مجلهء الدراسات الادبية در آن معرفى شده و مباحث و تحقيقات آن سال اين مجله فهرست گرديده ، هم‌چنان كه براى نشريه‌ها و مجله‌هاى علمى معروف غربى معمول و متداول است كه براى سهولت و صرفه‌جويى به جاى نام كامل آن‌ها حروف اختصارى به كار مىبرند براى مجلهء الدراسات الادبية نيز دو حرف E . L . به عنوان نام اختصارى انتخاب شده است . از ما پرسيده‌اند كه آيا اين دو حرف اختصارى را مىتوان در مراجع شرقى نيز به كار برد ؟ در اينجا بايد به اين موضوع توجه شود كه به كاربردن نشانه‌هاى اختصارى در مؤلفات شرقى ، چه عربى و چه فارسى بدانگونه كه در مؤلفات غربى معمول و متداول است هنوز رونق نگرفته و معمول نشده است . اين رعايت اختصار در ذكر مراجع معروف در مؤلفات بسيارى از محققان غربى به سبب كثرت مراجع از يكطرف و بلندى نام آن‌ها از طرف ديگر ضرورى و